طلا همه دستاوردهای سال را از دست داد؛ بعدش چه می‌شود؟

بازار جهانی طلا در روزهای اخیر به‌دنبال انتشار داده‌های قوی اشتغال در آمریکا با نوسان زیادی همراه شد. طبق گزارش‌ها، اقتصاد آمریکا در ماه می ۲۰۲۶ حدود ۱۷۲ هزار شغل جدید ایجاد کرد؛ عددی که بیش از دو برابر انتظار بازار (حدود ۸۵ هزار شغل) بود. همین موضوع باعث شد احتمال افزایش نرخ بهره در آمریکا بالا برود و فشار نزولی روی فلزات گران‌بها ایجاد شود.

در واکنش به این داده‌ها،  قیمت انس تا حدود ۳٬۶٪ کاهش یافت و به نزدیکی ۴٬۳۱۹ دلار در هر اونس رسید. نرخ بیکاری نیز روی ۴.۳٪ ثابت ماند؛ موضوعی که از نگاه معامله‌گران نشانه‌ای از ادامه سیاست‌های سخت‌گیرانه فدرال رزرو تلقی شد.

براساس ابزار CME FedWatch، احتمال افزایش نرخ بهره تا پایان ۲۰۲۶ به حدود ۶۸ تا ۷۲ درصد رسیده که نسبت به قبل از انتشار گزارش (حدود ۵۰ درصد) رشد چشمگیری دارد.

طلا از اواخر فوریه ۲۰۲۶ تاکنون بیش از ۱۶ درصد از ارزش خود را از دست داده است. تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و فشارهای تورمی ناشی از آن، دست فدرال رزرو را برای حفظ یا افزایش نرخ بهره بازتر گذاشته است؛ پارادوکسی جالب که در آن همان عوامل بنیادی که معمولاً به نفع طلا هستند، این بار به ضررش عمل می‌کنند.

از طرف دیگر، تقویت دلار آمریکا و افزایش بازده اوراق خزانه‌داری هم فشار بیشتری بر بازار وارد کرد. در چنین شرایطی، نگهداری دارایی‌های بدون سود مثل طلا کمتر جذاب می‌شود و همین موضوع معمولاً باعث اصلاح کوتاه‌مدت در قیمت‌ها می‌شود. نقره هم در همین فضا عملکرد ضعیف‌تری داشت و تا حدود ۷٬۸٪ افت کرد.

با وجود نوسانات  قیمت طلا ، بسیاری از تحلیلگران معتقدند روندهای بزرگ‌تر اقتصادی همچنان تعیین‌کننده هستند و بازار هنوز به عوامل بنیادی واکنش نشان می‌دهد. در مجموع، بازار طلا همچنان در حال واکنش به ترکیب داده‌های اشتغال، سیاست‌های پولی و قدرت دلار است.

در نگاه بلندمدت هم طلا همچنان یکی از ابزارهای مهم حفظ ارزش در برابر تورم و نااطمینانی‌های جهانی محسوب می‌شود و اصلاح‌های قیمتی در آن، در گذشته هم بارها به‌عنوان فرصت خرید برای سرمایه‌گذاران صبور عمل کرده است.